تبليغاتX
مرواريد عرفان

مروارید عرفان
 

 متن زیر منتخبی است از کتاب " چهل نامه کوتاه به همسرم " نوشته زنده یاد :

                                              نادر ابراهیمی

 

                                                                                             

     همسفر من

                  این راه طولانی که ما بی خبریم و چون باد میگذرد ،  بگذار خرده

 اختلاف هایمان با هم باقی بمانند ! خواهش میکنم ، مخواه یکی شویم ، مخواه

 که هر چه تو دوست داری ، من همان را به همان شدت دوست داشته باشم !

 و هر چه من دوست دارم ، به همان گونه مورد دوست داشتن تو نیز باشد !شدن

  هم سفر بودن و هم هدف بودن ،       ابدا به معنی شبیه بودن و شبیه

   نیست ! و شبیه شدن دال بر کمال نیست !

                     عزیز من ، دو نفر که سخت و بی حساب عاشق هم اند وعشق

  آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است واجب نیست که هر دو صدای کبک درخت

 نارون ، رنگ سزخ و بشقاب سفالی دوست داشته باشند ،      اگر چنین حالتی

 پیش بیاید ، باید گفت که یا عشق زائد است یا معشوق ، یکی کافیست !

        عشق از خودخواهی ها و خود پرستی ها گذشتن است !  اما 

  این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست ،من از عشق زمینی حرف میزنم

  سخن از رابطه ی عارف با خدای عارف در میان نیست ، سخن از ذزه ذزه واقعیت

  و حقیقت های عینی و جاری زندگیست !

      بیا بحث کنیم ، بیا معلوماتمان را تاخت بزنیم ،بیا کلنجار برویم اما 

  سر انجام نخواهیم بر هم غلبه کنیم  !     بیا حتی اختلافهای اساسی و اصولی

 زندگیمان را در بسیاری از زمینه ها تا آنجا که حس می کنیم دوگانگی شور و حال 

  زندگی نه پژمردگی و افسردگی و مرگ ، حفظ کنیم !

        من و تو حق داری در برابر هم قد علم کنیم و حق داریم بسیاری از نظرات و عقاید هم را       نپذیریم ، بی آنکه قصد تحقیر هم را داشته باشیم !

                                                                         <<< بیا متفاوت باشیم   >>>

                                                                                                                         

                     

+ نوشته شده توسط مروارید عرفان در یکشنبه یکم آذر 1388 و ساعت 15:4 |

                 

                                                                            

   سفری در پیش دارم ، همراه با غم و شادی !

  غمی که سال گذشته در چنین روزهائی برادر نازنینی را در دیار غربت از دست

  دادم و همدردری شما نازنینان تسلی خاطرم بود .

 با یاد او شاد بودم و اکنون غمم را نهایتی نیست ، دلم بهانه اش را می گیرد !

 میروم تا در سالگرد این فقدان ، بر مزارش اشکی بریزم و آرام شوم !

             از خاطر دلها نرود یاد تو هرگز

                                      ای آنکه به نیکی همه جا ورد زبانی

                 IRANIANPROGRESSIVE@YahooGroups.CoM   

 شادی دیدار فرزندانم که دل و روحم برای دیدن و در آغوش کشیدنشان پر میزند ! و

 مرا از شادی و شوق سرشار میکند ، به پاس این شادی ،  سر بر آستان ربوبیتش

میسایم ،  و نجوا میکنم :

بار الها ، تو بیش از آنچه که من سزاوار باشم ، بمن نعمت داده ای و لطف و محبت

 داشته ای ،  من چگونه قادر خواهم بود و چگونه خواهم توانست شکر گزار نعمات

 بیکرانت باشم ؟!

 خداوندا ! سپاس از همه نعمات توست که مرا بسجده در پیشگاهت وامیدارد !

 معبودا ! یاریم کن که بنده ای شکر گذار و حق شناس باشم !

                          

+ نوشته شده توسط مروارید عرفان در جمعه هشتم آبان 1388 و ساعت 7:39 |

*
*
*
*