داستان چهار شمع

 

                                      

 یکی بود و یکی نبود  چهار شمع به آهستگی در حال سوختن بودند و در محیط

 آرامی صدای صحبت آنان بگوش میرسید :

 شمع اول گفت : من صلح و آرامش هستم ! اما هیچکس نمی تواند شعله مرا

 روشن نگه دارد !   من باور دارم که به زودی خواهم مرد .....سپس شعله صلح

 و آرامش ضعیف شد تا بکلی خاموش شد .

 حال ققط سه شمع در حال افروختن نور به اطراف خود بودند !   

                                                                       

 شمع دوم گفت من ایمان هستم !    برای بیشتر آدمها دیگر در زندگی ضروری 

 نیستم ! پس دلیلی ندارد که روشن بمانم ،       سپس با وزش نسیم ملایمی 

 شعله ایمان نیز خاموش گشت !

 حال دیگر فقط دو شعله شمع اطراف را روشن میکرد !

                                                                      

 شمع سوم با ناراحتی و غم گفت :   من عشق هستم ولی توانائی آن را ندارم

 که دیگر روشن بمانم ! انسانها مرا در حاشیه زندگی خود قرار داده اند و اهمیت

 مرا درک نمیکنند ! آنها حتی فراموش کرده اند که به نزدیکترین کسان خود عشق

 بورزند ........طولی نکشید که عشق نیز خاموش شد !

 ناگهان کودکی وارد اطاق شد و سه شمع خاموش را دید !   تنها یک شمع هنوز

 درحال سوختن و نور افشانی بود !

                                                                      

پسرک با غم و اندوه پرسید : چرا شما خاموش شده اید ؟شما باید تا آخر روشن

 بمانید و سپس شروع به گریه کرد !   آنگاه شمع چهارم گفت :

 نگران نباش تا زمانی که من وجود دارم ،      ما می توانیم بقیه شمع ها را دو باره

 روشن کنیم !  ........             من امید هستم  

 با چشمانی که از اشک و شوق می درخشید ،    کودک شمع امید را برداشت و

 بقیه شمع ها را روشن کرد !

                                             

              << نور امید هرگز از زندگیتان خاموش مباد >>

بیاد مبارزی بزرگ

 

                                                       

 

 سی امین سالگردرحلت مجاهدنستوه آیت اله طالقانی بهانه ایست تا یادی داشته

 باشیم از او که به دور از هر گونه جاه طلبی و غرور ،    خود را از مردم میدانست و

 همواره در میان آنان میزیست !  او که رنج سالها زندان را بجان خرید و هرگز بهائی

 برای آن طلب نکرد ! 

 طالقانی علی وار زیست و علی وار هم چشم از جهان فرو بست !

                 << یاد ونامش همواره گرامی و روح پاکش شاد باد >>

                

                 بخشی از سخنرانی بیاد ماندنیش رابا هم میخوانیم :

 " آن کسی که فقط وعده آب و نان میدهد دلسوز بشر نیست آن کسی که آزادی

 بشر را میخواهد ، اوست که طرفدار حیات و زندگی واقعی بشراست  !  

 همانطور که احزابی وعده آب و نان میدهند این اصلا ربطی به اسلام ندارد. آب و

 نان هست،   ولی این نیست که زندگی تنها آب و نان باشد .         انسان که از

 حیوان پست تر نیست . حیوانهای آزاد و وحشی بجای خود ،  حیوانهای اهلی را

 در یک اطاق حبس کنید ، گرسنه هم باشند ، غدا مقابلش بگذارید ، وقتی میبیند

 زندانی است ،  خودش را به در و دیوار میزند .  یک گربه  ،  امتحان کنید  ،   وقتی

 مییاید بطرف گوشتی که بر دارد  ،  دائما اطرافش را نگاه میکند  ،    مبادا درها به

 رویش بسته باشد  ،              درها که بسته شد با همان شکم گرسنه از غذا و

 گوشت صرفنظر کرده ،  چنگ بر در و دیوار میزند  ،     انسان که پست تر از حیوان

 نیست  ،   انسان میخواهد آزاد نفس بکشد ، آزاد زندگی کند ، در مقدرات خودش

 موثر باشد ! آب و نان تنها وعده زندگی نیست . ولی احزاب و افرادی که میخواهند

  برمردم مسلط شوند ،  اول از راه وعده شکم  ، یعنی انسان را آنقدر تنزل میدهند

  و فشار می آورند فقط شکم ،   فقط شهوات ،  نه به زندگی مردم رحم میکنند نه

  به حیات مردم ، نه به آزادی مردم ،  فقط مامور است راه را باز کند برای آنهائی که

  اورا مسلط کردند ،     وقتی که زمام کار را بدست گرفت یا از مردم روی گرداند ،

  تمام کوشش این است که نسل را فاسد کند ، افکار را اندیشه ها را ، اخلاق را  

  انسانیت را ، کرامتها را و زراعت را ، دستش رسید همه را میسوزاند ،    کشتار 

  هفده شهریور پیش آمد ، از آن فجیع تر کشتار و آتش سوزی سینما رکس ، که

  در تاریخ بشریت کم نظیر است . از " نرون " نقل میکنند ولی نه به این صورت ! "

 

                  

                <<<   سجاده دعاهایتان سرشار از عطر استجابت !   >>>